در سئو یه اصل مهمی داریم، معماری بهتر سایت = دیده شدن بیشتر، چیزی که در اکثر مشاوره سئو پروژه ها مخصوصا در سایت های فروشگاهی میبینم عدم بررسی فیلتر هاس سایت هاست
با یه مثال توصیح میدم:
تا حالا شده یک فروشگاه ۵۰ هزار محصول داشته باشه، ولی ۸۰۰ هزار URL بسازه؟
مشکل لزوماً تعداد محصولها نیست.
گاهی چند فیلتر ساده، کل فضای Crawl سایت رو منفجر میکنن و معماری سایت برای گوگل مناسب نیست
مثلاً برای فروشگاه لپ تاپ فیلتر های زیر داریم:
brand=asus
ram=16
cpu=i7
sort=cheap
اگر با هم ترکیب بشن، خیلی سریع صدها هزار URL میسازن.
اینجا خیلی از تیمهای SEO بین دو تصمیم گیر میکنن:
یا همه Facetها رو Index میکنن،
یا همه رو noindex / Block میکنن.
در حالی که هر دو میتونه اشتباه باشه.
چون هر URL فیلترشدهای قرار نیست Landing Page سئویی باشه.
باید بین این دو فرق بذاریم:
Filter Space
URLهایی که فقط برای UX ساخته شدن.
Search Landing Space
URLهایی که واقعاً Search Demand و Intent مستقل دارن.
مثلاً:
«لپتاپ ایسوس»
احتمالاً Landing Page مستقل لازم داره.
«لپتاپ ایسوس ۱۶ گیگ»
ممکنه Search Demand کافی داشته باشه و ارزش Index شدن داشته باشه.
ولی:
«لپتاپ ایسوس ۱۶ گیگ مرتبشده از ارزان به گران»
تقریباً هیچ دلیل سئویی برای Index شدن نداره.
من برای تصمیمگیری روی Facetها فقط ۳ سؤال میپرسم:
۱. Search Demand داره؟
۲. Product Set معنیدار و پایدار داره؟
۳. Intent اون با Parent Category فرق داره؟
اگر جواب هر سه «بله» باشه، احتمالاً Candidate خوبی برای Landing Page هست.
اگر هر سه «نه» باشه، بیشتر یک UX Filter تا یک صفحه سئویی.
نکته مهم اینه که هدف ما حذف Faceted Navigation نیست.
هدف اینه که:
UX URL Space رو از Indexable Search Architecture جدا کنیم.
اگر روی SEO فروشگاه اینترنتی کار میکنی و سایتت فیلترهای زیادی داره، این موضوع مستقیماً روی Crawl Budget، Index Quality و حتی Internal Linking اثر میذاره.
حالا یک سؤال:
اگر فردا همه Parameter URLهای سایتت Index بشن، چند درصدشون واقعاً Query مستقلی دارن که ارزش رقابت در SERP رو داشته باشه؟
